Kanada.. bu blogun çıkış noktası..
aslında yıllar yıllar önce yazmak istediklerim..
ama işte şimdi tam 9 yıl sonra hayat buluyor.. gerçekleşiyor.. Ve yine bir dürtme ile.. benim o zamanki halim gibi, minik bir kızın Kanada’ya gitmeden önce kafasından geçen sorularla tetikleniyor yazacaklarım.. ertelediğim.. ama en çok sevdiğim.. yerine hiçbir yeri koyamadığım.. hala ilk günlerdeki gibi heyecanla, saatlerce anlatabildiğim.. tek yer.. Kanada..
İsviçre..
meğer o dağlar, o yemyeşil doğa..
milka inekleri, boyunlarındaki-taaa uzaklardan duyulan-çanları..
güzelim ahşap dağ evleri.. koyunları.. ah bir de köpekleri..
ve daha nicesi.. gerçekmiş hepsi meğer.. music
inanamadım.. rüyadayım sandım.. çizgi filmde veya bi reklamda olduğumu düşündüm..
O toblerone çikolatasındaki gibi dağlar yoktur canım derdim.. varmış.. hepsi meğer İsviçre’nin en yaban yerlerindeymiş.. Şehirde tabi ki değilmiş.. Zürih de neymiş?
Bu blog’u yazmaya başlarken, aklımda birkaç da olsa gezdiğim yerleri yazmak vardı tabi ki.. ama sevgili blog’um gittikçe traveller hale gelmeye başladı.. hem bu duruma şaşırıyor hem de kendimi hiç aklımın ucundan geçmeyen yerlerde buluyorum.. ve şükrüm arttıkça artıyor.. işte sonra buralara taşıyor..
Zürich.. gidebilecek miyiz? ben de gelsem mi ki? ama Ramazan.. hemde uzak sanki.. derken.. kendimizi yollarda bulduk önceki cumartesi sabanı erkenden..
yine yollara düşme nedenimiz konferanstı! pazar akşamı ve onu takip eden 3 gün konferansın yapılacağı minik bir kasabada olacaktık.. cumartesi günü erken varabilirsek zürich’i gezme fırsatımız olabilirdi..
işte plansız planlar böyle başladı.. Okumaya devam et
Ben nerdeyim?
içim..
dolup dolup taşıyor..
almıyor minicik aklım Büyüklüğünü.. Kudretini..
Hollanda`nın düzlüğünden unutmuşum dağları.. dağlarla süslenen dünyayı..
-Hiç-olduğumu hissettiren büyüklüğü..
Ben? nerdeyim?
Minicik oldum.. ufaldım.. küçüldüm..
öyle bir yere geldim ki.. aklım.. havzalam almıyor..
kafamı her kaldırışımda -hiç-im..
ki sadece bu benim gördüğüm.. görebildiğim.. bana gösterilen..
şoklardayım.. gördüklerime, düşündüklerime kendim inanamaz oldum..
şifa mi bu? hediye mi? sarsılma mı?
Yoksa affedemediklerimi affedebilmeye giden bir yol mu?
Hah! Ne haddime.. Affetmek benim ne haddime..
Sorgulamalardan.. yorgunum.. düşünmekten..
bir de oksijenden..
karmakarışık duygularım.. ama musmutluyum..
Ramazan gelmeden yaptığımız kaçamaklardan biriydi.. son gün ancak bu kadar dolu dolu geçebilirdi..
Hollanda’ya yaklaşık 3 buçuk saat mesafede.. Zengin minik ülke.. Luxembourg..
En güzel ay.. Ramazan-ı Şerif hoşgeldin..
içimize, özümüze, ruhumuza hoşgel..
bizi biz yap..
dilimizi, elimizi, kulağımızı, midemizi, gözümüzü..
tut bizi..
Dutch?
veya Hollandaca? Flamenkçe? Flamanca???? kim ne derse 🙂
hiç duydunuz mu? nasıldır? neye benzer? Almanca gibi mi? İngilizceyle alakası var mı?
Ben duymamıştım buraya gelene kadar.. nasıldır? nedir? bilmiyodum..
komik bir dil olduğunu duymuştum bi kez birinden 🙂
en sevdiğim hollandaca şarkı 🙂
Durbuy gezimiz malum kısa süren bir geziydi.. Baktık ki bize yetmedi, haritadaki en yakın şehirlerden birini seçtik.. Aachen..
Akşama daha çoook vardı.. hem biraz Almanya esintisi alalım, hemde karnımızı doyuralım dedik 🙂
eee tabi Almanya demek Türk dönerciler demek.. doya doya helal yemek demek 🙂
Aachen.. kısa süren bir tur yapmış olsak da, hiç beklemediğim kadar güzeldi.. gezilecek görülecek ne çok şey varmış meğer..
Merhabalar..
Bu haftasonu.. Mayıs bitmeden.. Ramazan gelmeden attık yine kendimizi yollara.. Belçika’ya doğru..
Belçika’da bir fransız köyü.. Durbuy.. adını belki hiç duymadınız ama oldukça turistik bir yer..
Uzun bir aradan sonra merhaba!
Blog yazmaya başlarken hiç bu kadar ara verebileceğimi düşünmemiştim.. Ama evdeki hesap çarşıya uymadı ve benim yapılacak tonlarca işim çıktı.. ama çok özledim burayı..
cupofkahve.com 