Bu blog’u yazmaya başlarken, aklımda birkaç da olsa gezdiğim yerleri yazmak vardı tabi ki.. ama sevgili blog’um gittikçe traveller hale gelmeye başladı.. hem bu duruma şaşırıyor hem de kendimi hiç aklımın ucundan geçmeyen yerlerde buluyorum.. ve şükrüm arttıkça artıyor.. işte sonra buralara taşıyor..

Zürich.. gidebilecek miyiz? ben de gelsem mi ki? ama Ramazan.. hemde uzak sanki.. derken.. kendimizi yollarda bulduk önceki cumartesi sabanı erkenden..

yine yollara düşme nedenimiz konferanstı! pazar akşamı ve onu takip eden 3 gün konferansın yapılacağı minik bir kasabada olacaktık.. cumartesi günü erken varabilirsek zürich’i gezme fırsatımız olabilirdi..

işte plansız planlar böyle başladı..

İsviçre..

çok önceleri çok çok merak ettiğim.. son birkaç yıldır pek hazzetmediğim..

Hollanda’ya 8-9 saat, çoooook şiddetli yağmur geçişleriyle ve yolda dinlenme molalarıyla yaklaşık 10 saat mesafede.. 

Hiç bir ülkeye girerken zorlanmayan biz, İsviçre’nin border gate’lerini görünce şaşırdık tabi.. Pasaport kontrolleri, sorular, neden geldiniz?ler.. vs.. öncesinde ise Hollanda’dan İsviçre’ye araba ile giderken alınması gereken bir sticker var aklınızda bulunsun.. biraz kastırış bi memleket anlayacağınız.. 

İlk durağımız Zürih.. İsviçre’nin başkenti sandığımız ama olmayan en popüler şehir..

Arabayı güvenli bir park yerine bırakıp tabiki şehri fethetmeye başladık hemen.. Zürih’e varmamız akşam 17.00’yi bulmuştu ve ben çoğu yer kapanmadan merak ettiklerimi görmenin peşindeydim.. 

Information desk, devasa tren istasyonu Hauptbahnhof ‘un içinde.. 

tüm haritalar, yapılacaklar, görülecekler.. hepsi orada mevcut.. Haritayı elinize aldığınız an tüm görülmesi gereken yerlerin Zürich Lake/Zürich Sea etrafında olduğunu görüyorsunuz.. Yani Zürih çok kolay gezilebilecek bir şehir.. 

Biz tüm görülmesi gereken yerleri yaklaşık 3-4 saat içinde -normal hızda yürüyüşle-bitirdik.. hatta konferans bitiminde tekrar uğrarız Zürih’e diye düşünürken ilk günün sonunda hiç de gerek yok tekrar gelmeye dedik durduk 🙂 

Zürih’te çok fazla tramvay hattı var, Hauptbahnhof’tan çıktığınız an duraklar, tramvay’lar.. oldukça kalabalık.. ve karşısında da çarşıya giden ana caddelerden biri Bahnhofstrasse..

Yine tipik bir Avrupa kenti gibi, ara sokaklara girdikçe kalabalıktan uzaklaşıyorsunuz.. sessizlik, sakinlik hemen ortaya çıkıveriyor..

Haritayı takip ederek Zürich Lake’e ulaşmaya çalıştık, ara sokaklarda kaybolduk.. vitrinlere bakıp eğlendik.. İsviçre’nin çakısı, bıçakları meşhurdur bilenler bilir.. sırf çakı ve bıçaklar için yapılmış ihtişamlı vitrinlere bakıp kaldık.. 

Sonrasında Zürich Lake/Zürich Sea çevresinde gezindik, suyun berraklığından, akıntısından, dinlendiriciliğinden etkilendik.. 

Su kenarında gezerken yollar sizi yönlendiriyor.. hava izin verdiği sürece ara sokakların tadını çıkararak yine mimarinin içinde kaybolduk..

 

Ve Zürih şehrinin silüetini oluşturan yapılardan biri kathedral Grossmunster..

Grossmunster‘in hemen yakınına gittiğinizde, Grossmunsterplatz‘dan bir başka kilise olan Fraumunster‘i görebilirsiniz..

Ve yine görülmesi gereken yerlerden biri, önü ve terası oldukça kalabalık olan opera binası; Opernhaus Zürich.

Resimlerden de anlaşılacağı üzere hava genellikle bulutlu, bazen yağmur damlalı  ve oldukça serindi.. ama bazı dakikalarda öyle bir yerden güneş batımı göründü ki.. altın ışıkları yakalama fırsatım oldu 🙂 

Zürih beklediğimden biraz daha farklı geldi bana.. Sanki orada yaşasam daha çok sıkılırmışım hissi uyandırdı.. şehri turlamak için birkaç saat yeterli.. daha küçük daha az şey var..

Euro değil İsviçre Frank’ı geçerli olan para birimi.. ve gerçekten söylenildiği kadar varmış, İsviçre genel olarak pahalı bir ülke..

Hep özel tasarım adı altında dükkanlar var.. Ne kadar özel tasarım hissi uyandırıyor?? o da ayrı bir konu tabi.. en dandirik şeylerin bile özel tasarım adı altında uçuk fiyatlarda olmasını aklım almıyor malesef.. kandırılıyormuşum hissi yaşıyorum..

Zürih’te yaşasam, sanki üstüme başıma alacak birşey bulamazmışım gibi geldi hep gezerken..

Komikti..

Magnet almak en iyisiydi ve yine yollara düşmek.. 

                 

Ramazan ayı dolayısıyla tabi yemek yerlerinden, kafelerden yararlanamadık.. İftar vakti Zürih’te Ege Restaurant’ı bulduk, sulu ve helal yemeklerin tadını çıkardık.. sahipleriyle sohbet edip çayımızı yudumladık.. 

Zürih gezimizden notlar bu şekilde.. İsviçre’nin asıl doyamadığım yeri Grindelwald yazısı ise yolda 🙂 Sevgiler..