Ben nerdeyim?

içim..

dolup dolup taşıyor..

almıyor minicik aklım Büyüklüğünü.. Kudretini.. 

Hollanda`nın düzlüğünden unutmuşum dağları.. dağlarla süslenen dünyayı..

-Hiç-olduğumu hissettiren büyüklüğü..

Ben? nerdeyim?

Minicik oldum.. ufaldım.. küçüldüm..

öyle bir yere geldim ki.. aklım.. havzalam almıyor..

kafamı her kaldırışımda -hiç-im..

ki sadece bu benim gördüğüm.. görebildiğim.. bana gösterilen..

şoklardayım..  gördüklerime, düşündüklerime kendim inanamaz oldum..

şifa mi bu? hediye mi? sarsılma mı?

Yoksa affedemediklerimi affedebilmeye giden bir yol mu?

Hah! Ne haddime.. Affetmek benim ne haddime..

Sorgulamalardan.. yorgunum.. düşünmekten..

bir de oksijenden..

karmakarışık duygularım.. ama musmutluyum..